Droga rozwoju produkcji kauczuków.

Droga rozwoju produkcji kauczuków. syntetycznych nie była prosta i łatwa. Wszystkie wyprodukowane w przeszłości typy kauczuku syntetycznego miały wiele wad, które uniemożliwiały ich zastosowanie na szerszą skalę. Przez wiele lat uważano, że materiały te muszą bezwzględnie posiadać niezwykle nieprzyjemny zapach oraz brzydką barwę. Poza tym poddawały się one z trudnością wszelkim procesom związanym z ich przerobem. Z biegiem czasu okazało się jednak, że powodem tych wad były po prostu tylko niewłaściwe metody produkcji tych materiałów. Większość produkcji kauczuku syntetycznego oparta jest na polimeryzacji w emulsji. Metody te są stale ulepszane, przy czym podnosi się jakość otrzymywanych materiałów. Produkcja kauczuku GR-S z butadienu i styrenu składa się z następujących czterech zasadniczych etapów: 1. Emulgowanie. Około trzech części wagowych butadienu i jedną część styrenu, wprowadza się do wodnego roztworu mydła, a następnie przez silne mieszanie przeprowadza się w stan emulsji. 2. Polimeryzacja. Z chwilą zapoczątkowania reakcji polimeryzacji dodaje się katalizatora, a następnie podnosi się temperaturę, aby przyśpieszyć szybkość reakcji. 3. Koagulacja. Otrzymany polimer w postaci emulsji – lateks – spuszcza się z reaktora do zbiornika, do którego dodaje się kwasu siarkowego oraz roztworu soli. Następuje koagulacja lateksu, przy czym otrzymany polimer wypływa na powierzchnię. 4. Wydzielony kauczuk zbiera się, dokładnie przemywa, i po wyciśnięciu wody suszy się, a następnie prasuje w bloki, które wysyła się do zakładów produkujących artykuły gumowe. Jak podaje poniżej Ambros , analogiczną metodę zastosowano do produkcji Buny: Jako najlepszą metodę do polimeryzacji butadienu lub do kopolimeryzacji butadienu z innym składnikiem, np. ze styrenem, przyjęto polimeryzację w emulsji. [patrz też: całoroczne , słupki odgradzające , ]

Powiązane tematy z artykułem: namiot magazynowy słupki odgradzające