Należy pilnować maksymalnego, dopuszczalnego limitu ścieków.

Polska zajmuje jedno z czołowych miejsc, w rankingu stworzonym na podstawie ilości produkowanych nieczystości. Na zdecydowanie większej części naszego kraju, ścieki odprowadza się do odpowiedniego systemu kanalizacji miejskiej, który w dalszej kolejności przekazuje je do wielkich zbiorników. Jednakże wciąż istnieje wiele miejsc, które nie są podłączone do takiego systemu i muszą odprowadzać powstałe nieczystości w nieco bardziej skomplikowany i droższy sposób. Najbardziej z nich znanym, są stosowane szamba betonowe. Zgodnie z klasyfikacją producenta, zaliczane są one do bezodpływowych zbiorników. Continue reading „Należy pilnować maksymalnego, dopuszczalnego limitu ścieków.”

Dzięki ciężarowi, szamba dobrze są osadzone w glebie.

W ostatnich latach, klimat naszego kraju uległ znacznej zmianie. Co raz częściej borykamy się z konsekwencjami intensywnych opadów i trzeba przyznać, że nie jesteśmy na nie w żaden sposób przygotowani. Większość gospodarstw domowych nie jest podłączona do kanalizacji miejskiej, a powstałe w nich ścieki odprowadzane są do szamba, które często w wyniku deszczu, wylewa swoją zawartość do góry. Szamba betonowe to zbiorniki na nieczystości, wykonane jak sama nazwa wskazuje, z betonu. Ich grube ściany oraz ciężar właściwy powodują, że są dobrze osadzone w ziemi i fizycznie nie jest możliwe wylanie znajdującej się w nich zawartości na powierzchnię. Continue reading „Dzięki ciężarowi, szamba dobrze są osadzone w glebie.”

Powstawanie lancucha kopolimeru

Powstawanie łańcucha kopolimeru. Nad elastomerami przeprowadzono szereg badań w celu ustalenia, w jaki sposób w łańcuchu kopolimeru łączą się ze sobą podstawowe cząsteczki pochodzące z dwóch różnych monomerów; ważne jest czy występują one w pewnej określonej kolejności, czy też ułożenie ich jest przypadkowe. Aleksiejewa przeprowadziła badania nad budową leopolimeru butadienu z akrylonitrylem poddając polimeryzacji w emulsji równo cząsteczkową mieszaninę tych związków w ciągu 116 godzin w temperaturze 600C. Do swych badań zastosowała ona metodę Harriesa; roztwór otrzymanego kopolimeru poddała działaniu ozonu, a następnie nadtlenku wodoru, po czym przeprowadziła analizę otrzymanej mieszaniny kwasów. Okazało się, że połowa produktu utworzona była przez kolejne łączenie się ze sobą cząsteczek butadienu i akrylonitrylu; około jednej trzeciej składało się z cząsteczek, w których cząsteczka butadienu łączyła się z dwoma lub trzema cząsteczkami akrylonitrylu. Continue reading „Powstawanie lancucha kopolimeru”

Wystarczy stosunkowo niewielka ilosc czasteczek zwiazku dwuwinylowego

Staudinger oraz Heuer wykazali, że w obecności niewielkich ilości dwuwinylobenzenu styren polimeryzuje na nierozpuszczalną żywicę, która odznacza się tym, że pęcznieje w tych rozpuszczalnikach, w których polistyren łatwo się rozpuszcza. Prawdopodobnie przyłączenie się jednej z cząsteczek dwuwinylobenzenu do prostego łańcucha polistyrenu powoduje jego rozgałęzienie; każda gałąź będzie normalnie wzrastać do pewnej długości, po czym znów nastąpi przyłączenie się cząsteczki dwuwinylobenzenu, powodujące powtórne rozgałęzienie. W ten sposób zamiast łańcuchowych. jednowymiarowych cząsteczek polistyrenu otrzymuje się polimery trójwymiarowe, zwane sferycznymi. Wystarczy stosunkowo niewielka ilość cząsteczek związku dwuwinylowego. Continue reading „Wystarczy stosunkowo niewielka ilosc czasteczek zwiazku dwuwinylowego”

Zastosowanie kopolimeryzacji butadienu

Zastosowanie kopolimeryzacji butadienu z innymi chemicznymi związkami umożliwiło otrzymanie nowych typów Buny o dużej wartości pod względem technicznym. Najważniejszym typem Buny jest oczywiście Buna S: Perbunan, będący kopolimerem butadienu z akrylonitrylem, jest odmianą Buny odporną na działanie olejów. W ostatnich latach jakość produkowanych kauczuków syntetycznych uległa znacznemu polepszeniu, do czego głównie przyczyniło się zastosowanie do produkcji metody polimeryzacji w emulsji. Okazało się, że w każdym wypadku zastosowanie polimeryzacji w masie dawało gorsze produkty. Metody polimeryzacji w emulsji zostały wprowadzone przed ostatnią wojną. Continue reading „Zastosowanie kopolimeryzacji butadienu”

Droga rozwoju produkcji kauczuków.

Droga rozwoju produkcji kauczuków. syntetycznych nie była prosta i łatwa. Wszystkie wyprodukowane w przeszłości typy kauczuku syntetycznego miały wiele wad, które uniemożliwiały ich zastosowanie na szerszą skalę. Przez wiele lat uważano, że materiały te muszą bezwzględnie posiadać niezwykle nieprzyjemny zapach oraz brzydką barwę. Poza tym poddawały się one z trudnością wszelkim procesom związanym z ich przerobem. Continue reading „Droga rozwoju produkcji kauczuków.”

POLIMERYZACJA W EMULSJI

POLIMERYZACJA W EMULSJI Wzrost zastosowania metody polimeryzacji w emulsji. W chwili obecnej metoda polimeryzacji w emulsji znajduje coraz szersze zastosowanie zarówno do produkcji syntetycznych materiałów elastycznych, jak i do produkcji żywic syntetycznych. Metoda ta jest właściwie naśladownictwem analogicznych procesów zachodzących w naturze. Metoda ta oprócz innych zalet umożliwia znaczne skrócenie czasu polimeryzacji, o ile w okresie pierwszej wojny światowej przeprowadzenie procesu polimeryzacji wymagało kilku miesięcy, to w roku 1933 okres ten został skrócony do kilku dni. Obecnie przeprowadzenie procesu polimeryzacji wymaga zaledwie kilku godzin i może być przeprowadzone w sposób ciągły; należy się spodziewać, że w przyszłości okres trwania polimeryzacji zostanie skrócony do kilku minut. Continue reading „POLIMERYZACJA W EMULSJI”

Zasadniczo GR-S nie jest wiec prawdziwym polimerem

Zasadniczo GR-S nie jest więc prawdziwym polimerem. Zagadnienie to przedstawił w tym świetle Kemp i Straitiff . Brak krystalizacji w kauczuku GR -S można wyjaśnić brakiem symetrii w budowie łańcucha polimeru. GR-S nie jest prawdziwym polimerem, gdyż reakcje z ozonem wykazują, że podstawowe cząsteczki styrenu nie są w łańcuchu równomiernie rozmieszczone, lecz zgrupowane w pewnych miejscach. Reakcje z ozonem wykazały również obecność grup winylowych przyczepionych do łańcucha, powstałych przez polimeryzację butadienu . Continue reading „Zasadniczo GR-S nie jest wiec prawdziwym polimerem”

Reakcja z ozonem wykazuje, ze grupy styrenowe nie sa rozmieszczone równomiernie

Wskazuje to, że kopolimer zbudowany był przeważnie z kolejno następujących po sobie cząsteczek podstawowych obu monomerów; nitryl kwasu met akrylowego łączył się działając na nią ozonem, a następnie utleniając za pomocą nadtlenkJ wodoru. Otrzymano mieszaninę kwasu mrówkowego, bursztynowego, fenyloadypinowego oraz dwurenylosuberowego. Z ilości poszczególnych kwasów ustalono, że polimer składał się z produktów mieszanych, w których 31,20 o styrenu łączyło się kolejno z cząsteczkami butadienu w pozycjach 1,4, 40% styrenu związane było w łańcuchach, w których dwie cząsteczki styrenu łączyły się w pozycjach 1,4 z jedną lub kilku kolejno następującymi cząsteczkami butadienu oraz 29% styrenu połączone było z butadienem w pozycjach 1,2 i 1,4; 23,3% butadienu spolimeryzowane było w pozycjach 1,2, reszta zaś w pozycjach 1,4. Wiele trudności, na jakie się napotyka podczas produkcji kauczuku GR-S, jest powodowane właśnie nierównomiernym ułożeniem w łańcuchu podstawowych cząsteczek styrenu. GR-S zupełnie nie wykazuje tendencji do krystalizacji, co jest wynikiem zupełnego braku symetrii w łańcuchach polimerów. Continue reading „Reakcja z ozonem wykazuje, ze grupy styrenowe nie sa rozmieszczone równomiernie”