Należy pilnować maksymalnego, dopuszczalnego limitu ścieków.

Polska zajmuje jedno z czołowych miejsc, w rankingu stworzonym na podstawie ilości produkowanych nieczystości. Na zdecydowanie większej części naszego kraju, ścieki odprowadza się do odpowiedniego systemu kanalizacji miejskiej, który w dalszej kolejności przekazuje je do wielkich zbiorników. Jednakże wciąż istnieje wiele miejsc, które nie są podłączone do takiego systemu i muszą odprowadzać powstałe nieczystości w nieco bardziej skomplikowany i droższy sposób. Najbardziej z nich znanym, są stosowane szamba betonowe. Zgodnie z klasyfikacją producenta, zaliczane są one do bezodpływowych zbiorników. Continue reading „Należy pilnować maksymalnego, dopuszczalnego limitu ścieków.”

Dzięki ciężarowi, szamba dobrze są osadzone w glebie.

W ostatnich latach, klimat naszego kraju uległ znacznej zmianie. Co raz częściej borykamy się z konsekwencjami intensywnych opadów i trzeba przyznać, że nie jesteśmy na nie w żaden sposób przygotowani. Większość gospodarstw domowych nie jest podłączona do kanalizacji miejskiej, a powstałe w nich ścieki odprowadzane są do szamba, które często w wyniku deszczu, wylewa swoją zawartość do góry. Szamba betonowe to zbiorniki na nieczystości, wykonane jak sama nazwa wskazuje, z betonu. Ich grube ściany oraz ciężar właściwy powodują, że są dobrze osadzone w ziemi i fizycznie nie jest możliwe wylanie znajdującej się w nich zawartości na powierzchnię. Continue reading „Dzięki ciężarowi, szamba dobrze są osadzone w glebie.”

Powstawanie lancucha kopolimeru

Powstawanie łańcucha kopolimeru. Nad elastomerami przeprowadzono szereg badań w celu ustalenia, w jaki sposób w łańcuchu kopolimeru łączą się ze sobą podstawowe cząsteczki pochodzące z dwóch różnych monomerów; ważne jest czy występują one w pewnej określonej kolejności, czy też ułożenie ich jest przypadkowe. Aleksiejewa przeprowadziła badania nad budową leopolimeru butadienu z akrylonitrylem poddając polimeryzacji w emulsji równo cząsteczkową mieszaninę tych związków w ciągu 116 godzin w temperaturze 600C. Do swych badań zastosowała ona metodę Harriesa; roztwór otrzymanego kopolimeru poddała działaniu ozonu, a następnie nadtlenku wodoru, po czym przeprowadziła analizę otrzymanej mieszaniny kwasów. Okazało się, że połowa produktu utworzona była przez kolejne łączenie się ze sobą cząsteczek butadienu i akrylonitrylu; około jednej trzeciej składało się z cząsteczek, w których cząsteczka butadienu łączyła się z dwoma lub trzema cząsteczkami akrylonitrylu. Continue reading „Powstawanie lancucha kopolimeru”

Wystarczy stosunkowo niewielka ilosc czasteczek zwiazku dwuwinylowego

Staudinger oraz Heuer wykazali, że w obecności niewielkich ilości dwuwinylobenzenu styren polimeryzuje na nierozpuszczalną żywicę, która odznacza się tym, że pęcznieje w tych rozpuszczalnikach, w których polistyren łatwo się rozpuszcza. Prawdopodobnie przyłączenie się jednej z cząsteczek dwuwinylobenzenu do prostego łańcucha polistyrenu powoduje jego rozgałęzienie; każda gałąź będzie normalnie wzrastać do pewnej długości, po czym znów nastąpi przyłączenie się cząsteczki dwuwinylobenzenu, powodujące powtórne rozgałęzienie. W ten sposób zamiast łańcuchowych. jednowymiarowych cząsteczek polistyrenu otrzymuje się polimery trójwymiarowe, zwane sferycznymi. Wystarczy stosunkowo niewielka ilość cząsteczek związku dwuwinylowego. Continue reading „Wystarczy stosunkowo niewielka ilosc czasteczek zwiazku dwuwinylowego”